ฉันนั่งทับอะไรอยู่เนี่ย
ทับเบาะ
ทับโซฟา
เดาไม่ถูกแล้ว
กางเกงใน
เอาล่ะ ของใคร
- ของใคร - ไม่ใช่ของฉัน
ของโจอี้น่ะสิ จะของใครล่ะ
ใช่ ของฉันเอง
เห็นไหม ของโจ โจ โจอี้
มาอยู่นี่ได้ยังไง
ไม่รู้สิ
เพราะฉันคือโจอี้ไง
ฉันมันน่ารังเกียจ
เที่ยวถอดกางเกงในทิ้งไว้บ้านคนอื่น
ก็เอากลับไปสิ เป็นอะไรของนายเนี่ย
- นั่นสิ - นั่นสิ
- เอาไป - รู้แล้วน่า
โจอี้ หยิบไปสิ กางเกงในของนายนี่
แชนด์เลอร์ ขอคุยด้วยหน่อย
ได้
พอกันที
ฉันคอยปิดบังให้พวกนายไม่ไหวแล้ว หยุดเสียที
กางเกงในรัดรูปเนี่ยนะ นายแปดขวบหรือไง
ขอบคุณนะ โจอี้ ขอบคุณมาก
ไม่ ฉันไม่ยินดีช่วย เข้าใจไหม
ฉันไม่ชอบเลย พวกนายทำฉันขายหน้าอยู่เรื่อย
เมื่อวาน เรเชลเจอมีดโกน ของเธอในห้องน้ำ
ฉันไม่รู้จะว่ายังไง เลยบอกว่าของฉัน
ว่าฉันต้องเล่นเป็นผู้หญิงในละครเวที
ไปๆ มาๆ มันก็เลยเถิด
ว้าว ตรงรอบข้อเท้าโกนยากมากเลยนะ
ยากสิ เอาล่ะ ฟังนะ ฉัน...
พวกเราก็ลำบากใจเหมือนกัน
ใช่สิ เซ็กส์คงทำให้สบายใจขึ้นสินะ
ก็จริงอยู่
พวกเราจะระวังมากขึ้น โอเคไหม
เราก็แค่...
ไม่อยากให้ใครรู้ ความสัมพันธ์เรากำลังไปได้สวย
และเหตุผลอาจจะเป็นเพราะว่า
มันเป็นความลับ
อาจจะฟังดูแปลกนะ
แต่เราทั้งคู่ ไม่เก่งเรื่องมีแฟนเอามากๆ
- ใช่ ช่วยเรานะ - ช่วยเราด้วย
ก็ได้ แต่...
เธอต้องมีอะไรกับฉันหนหนึ่ง
โจอี้
ไม่คิดว่าจะยอมหรอก
- ไง ฟีบี้ - ไง ฟีบส์
อ่านอะไรอยู่
ต้นรักดอกโศกน่ะ
ฉันลงเรียนวิชาวรรณคดีอังกฤษ ที่โรงเรียนใหม่
เลยต้องอ่านให้จบ เพื่อไปถกกันในชั่วโมงแรกพรุ่งนี้
ไม่เห็นรู้เลยว่าเธอเรียนอยู่ เจ๋งดี
ฉันไปเรียนวิธีเตรียมคลอดมา แล้วชอบมาก
ฉันก็เลยคิดว่า
จะลองเรียนอะไรที่ยากขึ้นมาหน่อย
ส่วนตอนสอบก็ไม่ต้องโหดมาก
ฟังดูสนุกดีนะ ที่รัก
ใช่เลย เธอน่าจะมากับฉันนะ
ฉันจะได้มีคนนั่งด้วยสักที
ก็ได้
ดีจัง แต่เธอจะมีเวลาอ่านเหรอ
ฉันเคยอ่านตอนมัธยมปลาย
ต้องสนุกมากแน่เลย เอาล่ะ ฉันต้องอ่านให้จบแล้ว
ไง
- ไง - เป็นอะไร เพื่อน
มีคนที่ทำงานแอบกินแซนด์วิชฉัน
แล้วตำรวจสืบหรือยัง
ของเหลือจากวันขอบคุณพระเจ้าเลยนะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามีคนแอบกิน
รอสส์ มันก็แค่แซนด์วิช
แค่แซนด์วิชเหรอ
ฉันอายุ 30 แล้ว
ฉันกำลังจะหย่ารอบสอง แถมโดนเตะออกจากอพาร์ตเมนต์
แซนด์วิชนั่น เป็นสิ่งดีๆ สิ่งเดียวในชีวิตฉัน
มีคนแอบเอาสิ่งดีๆ สิ่งเดียวในชีวิตฉันไปกิน
ฉันยังมีของเหลือพอ จะทำแซนด์วิชได้อีกอัน
ตอนแรกฉันว่าจะเอาไว้กินเอง แต่...
มอน เธอใจดีมากเลย ขอบคุณมากนะ
ยังไม่อยากเชื่ออยู่ดีว่ามีคนแอบกิน
ดูสิ ฉันทิ้งข้อความไว้ด้วย
"ก๊อกๆ " "นั่นใครน่ะ"
"มื้อกลางวันของรอสส์ เกลเลอร์"
"มื้อกลางวันของรอสส์ เกลเลอร์ไหน"
"มื้อกลางวันของรอสส์ เกลเลอร์ อย่าเอาไปกินนะ"
แบบนั้นเอาห้อยคอไว้เลยไหมล่ะ
ฟังนะ ถ้านายอยากให้อาหารปลอดภัย
นายต้องทำให้คนกลัว
ฉันเคยเรียนรู้ชีวิตข้างถนนมาก่อน
จริงเหรอ
แล้วเธอจะเขียนว่ายังไง ฟีบส์
แบบว่า "ห้ามแตะของกินฉันนะ" เหรอ
นี่ รอสส์ ตอนที่ฟีบี้บอกว่าเคยอยู่ข้างถนน
นายคิดว่ามีแต่เด็กๆ จากเรื่องแอนนี่เหรอ
แบบนี้คนไม่กล้ามายุ่งแน่นอน
ฟีบี้ เธอนี่โหดสุดๆ เลย
สักวันฉันจะเล่าเรื่อง ตอนที่ฉันแทงตำรวจให้ฟัง
- ฟีบี้ - อะไร ก็เขาแทงฉันก่อนนี่
พี่น้องบรอนเต เป็นผู้หญิงที่โดดเด่นมากๆ ในยุคนั้น
พวกเขาอยู่ในสังคมปิตาธิปไตย
ขอโทษที่สายนะ ฉันออกมาช้าน่ะ
โอเค
ฟีบส์ เรื่องมันเป็นยังไงนะ
ไหนเธอว่าเคยอ่านตอนมัธยมปลายไง
ใช่ แต่ฉันเพิ่งนึกได้
ฉันเริ่มอ่านแล้ว แล้วตอนนั้นก็มีซ้อมเชียร์
ฉันเป็นเชียร์ลีดเดอร์ ที่อยู่ด้านบนสุด
แต่ช่างเถอะ
เรื่องมันเป็นยังไง
มันเป็นโศกนาฏกรรมรัก ของแคที่กับฮีทคลิฟฟ์
ฉากเป็นทุ่งร้างหลอนๆ ในอังกฤษ
ซึ่งฉันคิดว่าสะท้อน ความป่าเถื่อนของฮีทคลิฟฟ์
เรื่องสัญลักษณ์นี่ขอให้บอก
คุณคิดว่าธีมของเรื่องนี้เป็นยังไง
ใครดี คุณเรเชล กรีน
ฉันว่ามันเป็นโศกนาฏกรรมรัก
กำปั้นทุบดินไปหน่อย แต่ก็ถูก
มีใครอยากตอบไหม
เรื่องสัญลักษณ์ค่ะ
ความรกร้างของทุ่งหญ้า
ฉันคิดว่ามันสะท้อน
ความป่าเถื่อนของฮีทคลิฟฟ์
เยี่ยมมาก สังเกตได้ฉลาดมาก
เธอขโมยคำตอบฉันไปทั้งดุ้น
ที่รัก มันชัดเจนมากเลยนะ
เธอจะรู้ได้ยังไง อ่านก็ไม่เคยอ่าน
แล้วคุณคิดว่ายังไง คุณที่ใส่เสื้อฟ้า
ฉันคิดว่าคำถามของคุณ ตอบได้หลายอย่างมาก
ยกมาสักหนึ่งอย่างได้ไหม
ยกมาสักอย่างเหรอ
คุณพูดตามผมเหรอ
แล้วคุณล่ะ พูดตามฉันเหรอ
ก็ได้ ช่างมันเถอะ
โอเคค่ะ
ทำไมไม่บอกไปล่ะว่าเธอยังไม่ได้อ่าน
ฉันไม่อยากให้เขาคิดว่าฉันโง่นี่นา
พอเห็นเธอโดนแล้วมันน่าอายมากเลย
- ฟีบี้ๆ - อะไรเหรอ
ข้อความของเธอน่ะ
สุดยอดเลย
นอกจากจะไม่มีใครแตะแซนด์วิชฉันแล้ว
คนที่ทำงานยังกลัวฉันอีกด้วย
มีคนบอกว่าฉัน "บ้าคลั่ง"
"เกลเลอร์ผู้บ้าคลั่ง"
ฉันอยากมีชื่อเล่นเท่ๆ มานานแล้ว
ชื่อที่เด็ดสุดของพี่สมัยมัธยมปลาย คือ "เกลเลอร์ตูดเปียก"
- อะไรนะ - มันเปียกน้ำพุ เข้าใจไหม
ช่างเถอะ
ตอนนี้คนเริ่มเขียนรายงานให้ฉัน
แถมเลื่อนกำหนดส่งให้ตามที่ฉันสะดวก
บอกให้เลยนะ พอโหดเข้าหน่อย
ก็ได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว
นี่ ทริบบิอานี่ เอากาแฟมาให้ฉันเดี๋ยวนี้
ฉันสนุกมากเลย
ฉันรอตั้งนานกว่าคุณจะชวนไปเที่ยว
ยังรออยู่หรือเปล่า
ไม่ ก็เราเพิ่งไปมานี่คะ
คุณฉลาดดี
ผมชอบ
เทียนเยอะแยะเลย
นั่นอะไรน่ะ ผ้าห่มเหรอ
กับกล้องวิดีโอเหรอ โอ้ พระเจ้า
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน
นี่คุณกะจะอัดเทป
ตอนเรามีอะไรกันตั้งแต่เดตแรกเหรอ
ไง
โจอี้ ที่เธอพูดเมื่อกี้นี้
โอ้ พระเจ้า
นี่นายกะจะ...
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทั้งๆ ที่แชนด์เลอร์ก็อยู่เนี่ยนะ นายวิปริตไปแล้วหรือไง
ฉันคือโจอี้ไง
ฉันมันน่ารังเกียจ
ฉันชอบทำหนังโป๊ต้นทุนต่ำ
พวกนายสัญญาแล้ว ว่าจะระวังมากกว่านี้
ดูสิ ชื่อเสียงดีๆ ของฉัน ป่นปี้หมดแล้ว
- เราขอโทษนะ - ใช่
ฉันจะบอกทุกคนเรื่องพวกนาย
เป็นทางเดียวที่จะอธิบาย ทั้งเรื่องกางเกงในและกล้องวิดีโอ
โดยที่ฉันไม่เป็นไอ้ทุเรศ
ไม่ ต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้สิ
นายก็บอกไปว่านายต้องถ่ายไป
ส่งงานวิชาหนังโป๊
ฉันชอบนะ แต่ไม่ล่ะ
แล้วจะอธิบายเรื่องที่เรเชลเจอ กางเกงในฉันในห้องเธอได้ยังไง
ฉันไม่รู้
เตรียมตัวโดนแฉได้เลย
นี่ เดี๋ยวก่อน
ฉันสัญญาว่าจะหาข้ออ้างให้ ขอเวลาหน่อย
ก็ได้
- แต่ต้องทำให้ฉันดูดีมากๆ เลยนะ - ตกลง
แล้วอีกอย่างนะ
กล้องวิดีโอเหรอ
แจ๋วเลย
(พิพิธภัณฑ์ยุคก่อนประวัติศาสตร์)
รอสส์
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ได้สิ โดนัลด์
เราได้รับรายงานว่า คุณแสดงอารมณ์โมโหร้าย
- อะไรนะ - จดหมายขู่
ไม่ยอมส่งงานตามกำหนด
เดี๋ยวนี้คนหาว่าคุณบ้าคลั่ง
ครับ
เราอยากให้คุณพบจิตแพทย์
ไม่ใช่ครับ
คุณไม่เข้าใจ มันโง่มากเลย
มันเป็นเพราะแซนด์วิชน่ะครับ
- แซนด์วิชเหรอ - ครับ
คือว่าน้องสาวผมทำแซนด์วิช ไก่งวงสุดวิเศษมาให้
เคล็ดลับคือ เธอใส่ขนมปัง ชุบน้ำเกรวีหนึ่งแผ่นตรงกลาง
ผมเรียกว่า "ตัวทำแฉะ"
คือว่าผมใส่แซนด์วิชไว้ในตู้เย็น
- รู้อะไรไหม - อะไรครับ
ผมขอโทษ
ผมเป็นคนเอาไปกินเอง
คุณกินแซนด์วิชผมเหรอ
ผมหยิบผิดน่ะ ใครๆ ก็พลาดกันได้
เหรอครับ
แซนด์วิชของคุณก็มีตัวทำแฉะเหรอครับ
ไม่ครับ ผม...
แล้วคุณบังเอิญจำได้ไหม
ว่าเห็นกระดาษข้อความ แปะไว้บนนั้นหรือเปล่า
เหมือนจะเป็นมุกตลก หรือคำคล้องจองสักอย่าง
มันเขียนไว้ว่า นี่แซนด์วิชของผม
ใจเย็นก่อนนะ
มาดูในห้องผมสิ อาจจะยังมีเหลือในถังขยะนะ
อะไรนะ
มันใหญ่มาก ผมเลยต้องทิ้งที่เหลือ
นี่คุณ
คุณโยนแซนด์วิชผมทิ้งเหรอ
แซนด์วิชของผม
- ไง - ไง
แล้วเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร
เล่มนี้ก็ไม่ได้อ่านเหรอ
ก็ว่าจะอ่าน แต่ดันไปอ่านอย่างอื่นแทน
- อะไรล่ะ - นิตยสารโว้ก
เล่าเรื่องยัยเจน แอร์ให้ฟังหน่อยสิ
ไม่ เธอควรจะอ่านมาเอง
ไม่เอาน่าฟีบี้ อย่าทำตัวเป็น เด็กเรียนหน่อยเลย
ก็ได้
- คืออย่างนี้ เจน แอร์น่ะ - จ้ะ
อย่างแรก เธอคิดว่าหล่อนเป็น มนุษย์ผู้หญิง แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่
หล่อนเป็นไซบอร์ก
ไซบอร์ก นั่นมันหุ่นยนต์ไม่ใช่เหรอ
ใช่ หนังสือเล่มนี้ ล้ำสมัยไปหลายปีแสงเลย
ขอโทษที่มาช้า เริ่มกันเลย
ทุกคนคิดว่าเจน แอร์เป็นยังไงบ้าง
ฉันกับเรเชลเพิ่งคุยกัน
แล้วเธอก็มีข้อคิดเห็นที่น่าสนใจมาก
เอาเลย เรเชล
ขอบคุณ ฟีบี้
สิ่งที่ฉันรู้สึกได้ชัดเจนที่สุด ตอนอ่านเจน แอร์ ก็คือ
เนื้อหาที่มีความล้ำสมัยมาก
ถ้าคุณหมายถึงเรื่องสิทธิสตรีล่ะก็ คุณพูดถูกแล้ว
สิทธิสตรี ใช่ค่ะ แล้วก็หุ่นยนต์ด้วย
- ไง - ไง
คืออย่างนี้
ไหนๆ เรื่องกล้องวิดีโอก็พลาดไปแล้ว
ฉันเลยมีน้ำจิ้มมาให้ก่อน
รูปเปลือยของเธอนี่
ใช่จ้ะ
รอสส์มา
รอสส์
ไง แชนด์เลอร์
มอนิก้า
รอสส์ พี่เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันสบายดี
ฉันไปเจอจิตแพทย์ของที่ทำงานมา
ทำไมล่ะ
เพราะโมโหร้ายน่ะ
ตอนนี้นายดูสงบเสงี่ยมจะตาย
เขาให้ยาฉันมากิน
ยาเหรอ
ก็ตอนที่จิตแพทย์บอกว่าฉันต้องพักงาน
เพราะฉันตะโกนใส่หัวหน้า มันก็อดขึ้นไม่ได้
เขาเลยให้ยาระงับประสาทมา
ฉันว่ามันก็ดี
เลยกินเข้าไป
เดี๋ยวนะ พวกเขาให้พี่พักงานเหรอ
แล้วนายโอเคเหรอ
ไม่รู้สิ
ไม่มีงานทำพักหนึ่งนี่คงแปลกๆ
แต่ฉันไม่ห่วงเรื่องแซนด์วิชแล้ว
มันน่าขายหน้ามากเลย
ไม่อยากเชื่อ ว่าเธอจะปล่อยให้ฉันพล่ามแบบนั้น
ฉันขอโทษ
พอฟังเธอเปรียบเทียบเจน แอร์ กับโรโบคอปแล้วมันจี้ดี
ไม่ตลกสักหน่อย
ก็ฉันโกรธนี่นา เธอไม่จริงจังกับการเรียนเลย
ฟีบี้ ไม่เอาน่า ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่เลย
ฉันแค่อยากทำกิจกรรมกับเธอ
ฉันว่าน่าจะสนุกดี
ใช่ สนุกก็ดี
แต่ฉันก็อยากเรียนเหมือนกัน
ทุกคนเอาแต่พูดถึง เรื่องที่เรียนตอนมัธยมปลาย
ฉันไม่เคยเรียนมัธยมปลายนี่
เธอคงอยากเรียนจริงๆ สินะ
คืออย่างนี้ ฟีบส์ ฉันแค่อยากสนุก
รู้ไหมเธอควรพาใครไป
ฉันรู้ๆ
มอนิก้า คุณจะถามเองตอบเองไม่ได้
เยี่ยม
โอ้ พระเจ้า นั่นมอนิก้านี่
ไม่ๆ
ถอยไปนะ ไอ้โรคจิต
เกิดอะไรขึ้น
โจอี้แอบถ้ำมอง
ไม่นะ
เขามีรูปโป๊ของมอนิก้า
เขาแอบถ่ายรูปตอนเราโป๊ แล้วเขาก็นั่งดู
ระหว่างที่กินไก่
- ดูสิ - ไม่เอาน่า นั่นน้องสาวฉันนะ
- เอามานะ - เดี๋ยวก่อน
ทุกคนใจเย็นก่อนนะ
ให้โจอี้เพื่อนเรามีโอกาสแก้ตัวบ้าง ว่าทำไมถึงโรคจิตขนาดนี้
ฉันไม่ได้โรคจิต โอเคไหม
ก็แค่
- ฉันแค่... - นี่
ฉันอธิบายได้
ขอบใจ
โจอี้เสพติดเซ็กส์
ว่าไงนะ เปล่าสักหน่อย
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
มันเป็นโรค
ไม่ๆ ฉันไม่ได้เสพติดเซ็กส์
ติดสิ
เป็นอย่างเดียวที่อธิบาย เรื่องทั้งหมดนี่ได้
ไม่นะ ไม่ใช่เลย
มีอีกทางเลือกหนึ่ง คือพูดความจริง
แล้วความจริงคืออะไรล่ะ
- ใช่ มีอะไรกัน - เรื่องอะไร
ฉันนอนกับมอนิก้า
ดูซิว่าทุกคนจะคิดยังไง
ไม่นะ
นายนอนกับน้องสาวฉันเหรอ
ใช่ แต่ว่า...
แค่ครั้งเดียว ที่ลอนดอน
ฉันจะโมโหร้ายแล้วนะ
มอนิก้า
จริงหรือเปล่า
จริงสิ
ไม่อย่างนั้นจะอธิบาย เรื่องแปลกๆ ทั้งหมดได้ยังไง
ใช่ เรื่องจริง
แต่ถ้ามันเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว
ทำไมเราถึงเจอกางเกงในนาย ที่ห้องเราวันก่อนล่ะ
ก็เป็นตัวที่ฉันใส่คืนนั้น ที่ลอนดอนไง
ใช่ไหม มอนิก้า
ฉันคงอยากเก็บไว้น่ะ
เป็นที่ระลึก
ให้ตายเถอะ มอนิก้า
แน่ใจเหรอ โจ ว่านายไม่ได้แค่เสพติดเซ็กส์น่ะ
แน่ และถ้าจะมีใครเสพติดเซ็กส์ล่ะก็ มอนิก้านั่นแหละ
เธอพยายามอ่อยฉันอยู่เรื่อย ตั้งแต่วันนั้นที่ลอนดอน
เพราะอย่างนี้เธอถึงได้ ให้รูปโป๊กับนาย
มีเหตุผล
แล้วกล้องวิดีโอล่ะ
มอนิก้า
ฉันคงตั้งกล้องเอาไว้ เพื่อหวังยั่วโจอี้น่ะ
แต่เสียใจด้วย ที่ยั่วไม่ขึ้น
ไม่อยากเชื่อเลย
เธอเก็บกางเกงใน ของโจอี้ไว้จริงๆ เหรอ
ทำไมเธอถึงทำอย่างนั้นล่ะ
เพราะฉันคือมอนิก้า
ฉันมันน่ารังเกียจ
ฉันแอบดูผู้ชาย แล้วก็เก็บกางเกงในเขาไว้
ไงล่ะ
หวังว่าทุกคนจะรู้แล้วนะ ว่าใครน่ารังเกียจกันแน่
เอาล่ะ
ฉันจะกลับไปกินต่อแล้ว
ฉันกินแต่หนังนะ มีใครอยากเอาเนื้อไก่ไปกินไหม
ฉันว่าเธอพูดได้น่าสนใจมากเลยนะ
จนกระทั่งเธอโดนพูดแทรก
นั่นสิ ยัยมอนิก้านั่นเป็นอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้จักเธอ
นี่ ทุกคน รู้อะไรไหม
ฉันเพิ่งกล่อมคาร์ล ให้สอบพวกเราสัปดาห์หน้า
- สอบเหรอ - สอบเหรอ
เยี่ยมเลยใช่ไหม เราจะได้เก่งขึ้นไง
เย่ เอาข้อสอบข้อเขียนเลยนะ
คำบรรยายโดย ภชญา ดิษฐอำนาจ